Dal diario del fondatore...

Estis iam dudek kvin stansoldatoj, ili Ciuj estis fratoj, Car ili devenis de malnova stankulero. La pafilon ili tenis per la brako, la vizago rigardis rekte anta?en; ruGa kaj blua, vere bela estis la uniformo. La unua parolo, kiun ili a?dis en Ci-tiu mondo, kiam estis forprenita la kovrilo de la skatoleto kie ili ku?is, estis la vorto: Stansoldatoj! gin kriis knabeto kaj kunfrapis la manojn; li donace ricevis la soldatojn, Car estis lia naskigotago, kaj nun li starigis ilin sur la tablo. Ciuj soldatoj tute egale aspektis; nur unu iomete diferencis de l’aliaj; li havis unu solan piedon, Car li estis fandita laste, kaj tiam ne restis sufiCe da stano; tamen li staris tiel firme sur unu piedo kiel la aliaj sur du, kaj estas precipe li, kiu fariais fama.

Sur la tablo, kie ili staris, ttrovigis multe da diversaj ludiloj, sed la plej rimarkinda estis bela palaco el papero. Tra la fenestretoj oni povis rigardi en la salonojn. Ekstere kreskis arbetoj Cirka? speguleto, kiu reprezentis lagon; cignoj el vakso nagis sur gi kaj sin spegulis.

Estis iam dudek kvin stansoldatoj, ili Ciuj estis fratoj, Car ili devenis de malnova stankulero. La pafilon ili tenis per la brako, la vizago rigardis rekte anta?en; ruGa kaj blua, vere bela estis la uniformo. La unua parolo, kiun ili a?dis en Ci-tiu mondo, kiam estis forprenita la kovrilo de la skatoleto kie ili ku?is, estis la vorto: Stansoldatoj! gin kriis knabeto kaj kunfrapis la manojn; li donace ricevis la soldatojn, Car estis lia naskigotago, kaj nun li starigis ilin sur la tablo. Ciuj soldatoj tute egale aspektis; nur unu iomete diferencis de l’aliaj; li havis unu solan piedon, Car li estis fandita laste, kaj tiam ne restis sufiCe da stano; tamen li staris tiel firme sur unu piedo kiel la aliaj sur du, kaj estas precipe li, kiu fariais fama.

Sur la tablo, kie ili staris, ttrovigis multe da diversaj ludiloj, sed la plej rimarkinda estis bela palaco el papero. Tra la fenestretoj oni povis rigardi en la salonojn. Ekstere kreskis arbetoj Cirka? speguleto, kiu reprezentis lagon; cignoj el vakso nagis sur gi kaj sin spegulis. Cio estis Carma, sed la plej Carma tamen estis fra?lineto, kiu staris en la malfermita pordo de l’ palaco; anka? ?i estis farita el papero, sed ?i havis belan jupeton el la plej hela stamino kaj bluan rubandeton kiel mantelon
Cirka? la ?ultroj; meze de lmantelo estis alkudrita brilanta ora perlo, kiu estis tiel granda kiel ?ia vizago. La fra?lineto etendis siajn brakojn supren, Car ?i estis dancistino, kaj unu piedon ?i tiel alten levis, ke la stansoldato ne povis gin trovi
kaj kredis, ke ?i havas nur unu piedon kiel li.

Cio estis Carma, sed la plej Carma tamen estis fra?lineto, kiu staris en la malfermita pordo de l’ palaco; anka? ?i estis farita el papero, sed ?i havis belan jupeton el la plej hela stamino kaj bluan rubandeton kiel mantelon
Cirka? la ?ultroj; meze de lmantelo estis alkudrita brilanta ora perlo, kiu estis tiel granda kiel ?ia vizago. La fra?lineto etendis siajn brakojn supren, Car ?i estis dancistino, kaj unu piedon ?i tiel alten levis, ke la stansoldato ne povis gin trovi
kaj kredis, ke ?i havas nur unu piedon kiel li.